Zagrljaj pariza online dating

28-Jan-2021 00:26

Maćej Karpinjski kaže da Vajda ne prihvata filozofske nazore Dostojevskog, ali u krucijalnim pitanjima koje Dostojevski postavlja o odnosu čoveka i njegovog činjenja, o pravu na zločin, o drami svesti našeg vremena, Vajda nalazi i izazov i razrešenje, jer svrha umetnosti je da pita, da traga za etičkim i filozofskim, sto će reći sudbinskim pitanjima svoga doba, da odredi čovekovo mesto u kosmosu.

Vajdine predstave nastale poslednjih godina, posle 1981.

Šta je, na primer, zajedničko za baroknu ponesenost "Svadbe" Vispjanjskog sa unutarnjom vivisekcijom moralnih normi "Zločina i kazne" Dostojevskog, ili sa ciničnim Mrožekovim pitalicama antipodnih emigranata?

Biće da je to Vajdina težnja da se preko dramskih junaka čovekova svest vine od samospoznaje, do reafirmacije visokih etičkih načela koja se mogu ostvariti u punoj slobodi egzistencije.

zagrljaj pariza online dating-32zagrljaj pariza online dating-72zagrljaj pariza online dating-56zagrljaj pariza online dating-77

Kad se ovi svedeni zaključci, koji mogu da deluju i kao opšta mesta umetničke biografije, postave u kontekst predstava koje je Andžej Vajda radio tokom poslednjih dvadesetak godina, otkriće se njihova duboka utemeljenost u svaku postavku, čak kada je to naizgled paradoksalno i nemogućno.Otvorenih za sve, za gledaoce, za glumce, za sve koji su zainteresovani.Dovođenjem publike na teatarsku probu, Vajda pomera konvencije, proba postaje jednako važna kao i konačan rezultat posla, verovatno zanimljivija u svojoj nesavršenosti, procesualnosti, od konačnog artističkog dometa.Ali, kako predstava nije isto što i proba, Vajda je eksperiment sa publikom prekinuo, zaključivši da je ovakva vrsta opita donela značajne rezultate, svakako prvenstveno za glumce i druge autore predstave.Pomerile su se granice rada, ali i referencijalnost predstave kao dovršenog umetničkog čina.

Kad se ovi svedeni zaključci, koji mogu da deluju i kao opšta mesta umetničke biografije, postave u kontekst predstava koje je Andžej Vajda radio tokom poslednjih dvadesetak godina, otkriće se njihova duboka utemeljenost u svaku postavku, čak kada je to naizgled paradoksalno i nemogućno.Otvorenih za sve, za gledaoce, za glumce, za sve koji su zainteresovani.Dovođenjem publike na teatarsku probu, Vajda pomera konvencije, proba postaje jednako važna kao i konačan rezultat posla, verovatno zanimljivija u svojoj nesavršenosti, procesualnosti, od konačnog artističkog dometa.Ali, kako predstava nije isto što i proba, Vajda je eksperiment sa publikom prekinuo, zaključivši da je ovakva vrsta opita donela značajne rezultate, svakako prvenstveno za glumce i druge autore predstave.Pomerile su se granice rada, ali i referencijalnost predstave kao dovršenog umetničkog čina.Vajdino pozorišno stvaralaštvo, u najinteresantnijim manifestacijama imala je mogućnost da upozna ne samo publika u gotovo svim evropskim zemljama, već i u tako dalekim kao što su Argentina i Venecuela.